Ściółka w kurniku – wybór materiału, grubość warstwy i wymiana

Ściółka w kurniku – od czego zależy zdrowe i suche podłoże?

Ściółka w kurniku to warstwa materiału pochłaniająca wilgoć i odchody, charakteryzująca się chłonnością, niskim pyleniem oraz możliwością utrzymania suchej powierzchni. Dyrektywa 98/58/WE z 1998 r. wymaga, aby warunki utrzymania nie powodowały niepotrzebnego cierpienia zwierząt, dlatego stan ściółki, amoniak i działanie poidła smoczkowego trzeba kontrolować codziennie.

Z mojej praktyki przy obsłudze małych stad wynika, że problemy nie zaczynają się od całej podłogi. Najpierw pojawia się mokry placek pod poidłami, potem zbrylenia, a dopiero później drażniący zapach i brudne upierzenie. Szybka reakcja kosztuje kilka minut oraz worek materiału. Zbyt późna reakcja oznacza zwykle sprzątanie dużej części kurnika.

• Dobra ściółka głęboka tworzy suchą, sprężystą warstwę, która izoluje ptaki od zimnej posadzki i odchodów.
• Sucha powierzchnia podłoża ogranicza kontakt łap oraz mostka z wilgocią, szczególnie w stadach utrzymywanych bez rusztu.
• Amoniak jest gazem powstającym podczas rozkładu odchodów, a jego wyczuwalny zapach sygnalizuje potrzebę kontroli wilgoci i wentylacji.
• Poidło smoczkowe zmniejsza rozlewanie wody tylko wtedy, gdy ma właściwą wysokość, szczelne zawory i odpowiednio ustawione ciśnienie.
• Bioasekuracja obejmuje również porządek w budynku, czyste obuwie robocze oraz usuwanie materiału, który może stać się siedliskiem zanieczyszczeń.

„Parafraza zasady dobrostanowej: warunki chowu powinny odpowiadać fizjologicznym i behawioralnym potrzebom zwierząt oraz nie narażać ich na niepotrzebne cierpienie.” – EUR-Lex, Dyrektywa 98/58/WE, 1998

Jedno zdanie, które dobrze porządkuje pracę w kurniku, brzmi prosto: sucha ściółka, sprawne poidła i wymiana powietrza działają razem, a żadnego z tych elementów nie da się bez końca zastępować samym dosypywaniem słomy.

Jak ocenić materiał ściółkowy przed wniesieniem go do kurnika?

Materiał ściółkowy należy ocenić przed użyciem pod kątem suchości, zapachu, pylenia i czystości, ponieważ pleśń lub zawilgocenie wniesione do budynku szybko pogarszają mikroklimat. Główny Inspektorat Weterynarii wskazuje bioasekurację i higienę gospodarstwa jako stałe elementy ograniczania ryzyka w stadach drobiu, a Inspekcja Weterynaryjna może weryfikować warunki utrzymania.

Jaka ściółka jest najlepsza dla kur?

Najlepsza ściółka dla kur jest sucha, czysta, mało pyląca i dostępna w regularnej jakości, a niekoniecznie najtańsza za metr sześcienny. Wybór zależy od systemu chowu, wentylacji, wieku ptaków oraz tego, czy kurnik ma poidło smoczkowe, czy naczynia z otwartą wodą.

Nie kupuję materiału wyłącznie po cenie. Bela słomy z widoczną pleśnią albo bardzo drobne, ostro pachnące trociny mogą pozornie obniżyć koszt startowy, lecz zwiększą pracę i ryzyko mokrej ściółki. Przed rozłożeniem ściskam próbkę w dłoni, sprawdzam zapach oraz oglądam środek beli, nie tylko jej zewnętrzną warstwę.

• Słoma do kurnika powinna być sucha, bez szarych nalotów i bez zapachu stęchlizny, ponieważ wilgotna bela szybko tworzy zbrylenia.
• Wióry dla kur powinny mieć frakcję, która nie unosi się przy każdym ruchu stada i nie przykleja się masowo do mokrych łap.
• Trociny dla drobiu wymagają ostrożności, gdy są bardzo drobne, ponieważ nadmierne pylenie utrudnia utrzymanie czystego powietrza.
• Materiał z nieznanego źródła nie powinien zawierać odpadów budowlanych, lakierowanego drewna ani resztek chemii gospodarczej.
• Stały dostawca ułatwia zachowanie podobnej jakości ściółki w kolejnych cyklach i ogranicza przypadkowe różnice w pyleniu.

Czym różni się chłonność od zdolności do utrzymania suchej powierzchni?

Chłonność oznacza, ile wody materiał może przyjąć, natomiast sucha powierzchnia zależy także od jego struktury, mieszania przez ptaki i wentylacji. Mocno chłonny materiał nie rozwiąże problemu, jeśli pod poidłem codziennie wycieka kilka litrów wody.

Przykład praktyczny: wióry mogą dobrze związać niewielką ilość wilgoci, ale przy stale kapiącym zaworze tworzą ciężką, ciemną masę. Dłużej cięta słoma ma więcej powietrza między źdźbłami, lecz przy dużej wilgotności trudniej ją równomiernie dosuszyć. EFSA w materiałach dotyczących dobrostanu zwierząt gospodarskich zwraca uwagę na znaczenie warunków środowiskowych dla dobrostanu, a nie na jeden uniwersalny materiał.

Jak sprawdzić pylenie i czystość surowca?

Pylenie sprawdza się przez poruszenie niewielkiej próbki w suchym miejscu i obserwację, czy drobina długo utrzymuje się w powietrzu. Materiał z widoczną pleśnią, ostrym zapachem chemicznym albo śladami szkodników odrzucam bez prób „ratowania” go w kurniku.

Przy rozkładaniu pierwszej warstwy nie wrzucaj całego materiału na jedną stertę. Rozsypuj go pasami i rozgarniaj, aby zauważyć zanieczyszczone fragmenty. To prosty etap, ale chroni przed zamknięciem problemu pod kolejną warstwą.

„Parafraza zalecenia higienicznego: bioasekuracja opiera się na ograniczaniu źródeł zanieczyszczeń i na utrzymaniu porządku w gospodarstwie.” – Główny Inspektorat Weterynarii, materiały o bioasekuracji drobiu, 2026

Jakie materiały porównać: słoma, wióry, trociny czy piasek?

Słoma, wióry, trociny i piasek różnią się chłonnością, pyleniem, łatwością usuwania oraz kosztem transportu, dlatego nie ma jednego materiału właściwego dla każdego kurnika. W systemie ściółki głębokiej najważniejsze pozostają suchy surowiec, sprawna wentylacja i szybkie usuwanie mokrych stref, zgodnie z ogólną zasadą dobrostanu z Dyrektywy 98/58/WE.

Czy słoma nadaje się do kurnika?

Tak, słoma nadaje się do kurnika, jeśli jest sucha, czysta i najlepiej pocięta na krótsze odcinki, które łatwiej równomiernie rozłożyć. Słoma do kurnika dobrze izoluje, lecz wymaga częstszego rozbijania zbryleń przy wejściach, ścianach i poidłach.

W małym stadzie kur niosek często sprawdza się warstwa słomy ciętej, uzupełniana miejscowo co kilka dni. Jeśli ptaki intensywnie rozgrzebują podłoże, mieszanie może poprawić jego strukturę. Nie przykrywaj jednak mokrego placka świeżą słomą bez wcześniejszego usunięcia wilgotnego rdzenia.

• Słoma jęczmienna lub pszenna powinna być przechowywana pod dachem, aby nie pobierała wilgoci jeszcze przed użyciem.
• Krótsza sieczka ułatwia równomierne rozłożenie ściółki głębokiej i zmniejsza tworzenie długich, splątanych pasm.
• Gruba słoma przy ścianie może zatrzymywać wilgoć, jeśli budynek ma słabą wentylację lub przeciekający dach.
• Każda bela z pleśnią wymaga odseparowania, ponieważ widoczny nalot nie znika po przykryciu świeżym materiałem.

Czy wióry i trociny dla drobiu są bezpieczne?

Wióry i trociny dla drobiu mogą być bezpieczne, gdy pochodzą z czystego, nieimpregnowanego drewna i nie pylą nadmiernie. Nie używaj odpadów po płytach meblowych, malowanym drewnie ani materiału z zapachem rozpuszczalników.

Wióry wybieram częściej niż bardzo drobne trociny, zwłaszcza gdy w kurniku są młodsze ptaki lub ograniczona wymiana powietrza. Dobra partia wiórów jest sucha, jasna, bez ostrych elementów i bez zbitego dna worka. To nie marka opakowania decyduje o jakości, lecz pochodzenie oraz powtarzalność surowca.

Kiedy piasek i inne podłoża mają sens?

Piasek ma sens w małym, bardzo suchym kurniku, gdy opiekun może regularnie wybierać odchody i przesiewać podłoże. Nie jest automatycznym rozwiązaniem na amoniak ani wilgoć, ponieważ wyciekająca woda nadal gromadzi się w najniższych miejscach posadzki.

Przykład: piasek płukany może działać w przydomowym kurniku z kilkoma kurami, ale jego wniesienie i wymiana są fizycznie wymagające. W budynku o nierównej betonowej podłodze najpierw naprawiłbym spadki, uszczelnił poidła i poprawił wentylację. Dopiero potem testował inne podłoże.

Jaka grubość ściółki jest potrzebna w kurniku?

Grubość ściółki dobiera się do materiału, pory roku, obsady i stanu posadzki, a nie według jednej stałej liczby dla wszystkich gospodarstw. Na suchym betonie początkowa warstwa zwykle wymaga kilku centymetrów równomiernie rozłożonego materiału, lecz przy słomie, wiórach i piasku jej praktyczna wysokość będzie inna.

Nie podaję jednej „magicznej” grubości, bo taki skrót prowadzi do błędów. W chłodniejszym okresie warstwa potrzebuje lepszej izolacji, a w ciepłym budynku z dobrą wentylacją łatwiej utrzymać ją w ryzach. Obserwuj zachowanie ptaków i stan spodu ściółki, nie tylko linijkę.

Jak ułożyć pierwszą warstwę krok po kroku?

Najpierw trzeba osuszyć i oczyścić podłogę, a następnie rozłożyć materiał równymi pasami od ścian do środka kurnika. Pięć prostych kroków ogranicza późniejsze różnice między suchą strefą legowisk a mokrą strefą poidła smoczkowego.

1. Usuń starą ściółkę i zanieczyszczenia z posadzki, aby nowa warstwa nie przykryła wilgotnych ognisk.
2. Sprawdź dach, ściany oraz odpływy, ponieważ przeciek nad ściółką głęboką wraca nawet po starannym sprzątaniu.
3. Rozsyp materiał równymi pasami, a następnie rozprowadź go grabiami bez pozostawiania pustych placków betonu.
4. Ustaw poidła na wysokości dopasowanej do ptaków i sprawdź każdy zawór przed wpuszczeniem stada.
5. Po pierwszej dobie obejdź kurnik, obejrzyj miejsca odpoczynku oraz strefy karmienia i miejscowo wyrównaj warstwę.

Dlaczego strefy przy ścianach i wejściach wymagają większej uwagi?

Strefy przy ścianach i wejściach wymagają częstszej kontroli, ponieważ chłodniejsze powietrze, nanoszona wilgoć i ruch opiekuna szybciej ubijają tam ściółkę. Amoniak najsilniej odczujesz zwykle nisko nad podłożem, dlatego nie oceniaj kurnika wyłącznie stojąc w drzwiach.

Praktyczny przykład: jeśli pod drzwiami pojawia się ciemny, zbity pas, usuwam go łopatą, sprawdzam uszczelkę oraz dokładam suchy materiał. Samo dorzucenie warstwy na wierzch poprawi wygląd na jeden dzień, ale nie zatrzyma wilgoci u spodu.

• Przy wejściu ściółka wymaga wyrównania częściej, gdy opiekun wchodzi kilka razy dziennie w mokrym obuwiu.
• Pod ścianą z chłodnym mostkiem termicznym materiał może schnąć wolniej niż w centrum budynku.
• Wokół gniazd utrzymuj równą warstwę, ponieważ brudna ściółka zwiększa ryzyko zabrudzenia skorupek.
• Pod karmidłami usuwaj zbite fragmenty, gdy rozsypana pasza miesza się z wilgotnym materiałem organicznym.

Jak kontrolować wilgoć, poidła i zapach amoniaku?

Wilgoć w ściółce kontroluje się codziennie przez sprawdzenie podłoża dłonią lub butem, oględziny poideł i ocenę zapachu na poziomie ptaków. Gdy pojawiają się zbrylenia albo amoniak, najpierw usuń mokry materiał i znajdź przyczynę w poidle smoczkowym, wentylacji, przecieku lub nadmiernej obsadzie.

Jak rozpoznać mokrą ściółkę przy poidłach?

Mokrą ściółkę przy poidłach rozpoznasz po ciemniejszym kolorze, lepkości, zbitym spodzie i mokrych piórach na brzuchu ptaków pijących wodę. Reakcja powinna nastąpić tego samego dnia, zanim wilgotna strefa rozszerzy się poza linię poideł.

Zacznij od sprawdzenia wysokości linii, ciśnienia i kapania po każdym smoczku. Przy otwartych poidłach problem bywa większy, bo ptaki rozlewają wodę podczas picia i wskakują na naczynia. W takim układzie bardziej przydaje się częsta wymiana lokalna niż próba utrzymania idealnej ściółki w całym budynku.

Czy zapach amoniaku oznacza, że trzeba natychmiast wymienić całą ściółkę?

To zależy: zapach amoniaku oznacza konieczność szybkiej kontroli, lecz nie zawsze wymianę całej ściółki tego samego dnia. Najpierw usuń mokre i zbrylone miejsca, popraw działanie poideł oraz wentylację, a potem oceń, czy pozostała część warstwy jest sucha i czysta.

Amoniak nie jest „zwykłym zapachem gospodarczym”, tylko gazem związanym z rozkładem odchodów. Jeśli szczypie w oczy albo jest wyraźnie wyczuwalny po wejściu na wysokość ptaków, nie maskuj problemu odświeżaczem czy pachnącym preparatem. Usuń źródło wilgoci. EFSA i Główny Inspektorat Weterynarii łączą dobrostan oraz higienę z warunkami środowiskowymi w obiekcie.

• Codzienny obchód powinien obejmować linię poideł, narożniki, wejścia oraz miejsca pod karmidłami.
• Wentylacja musi usuwać wilgotne powietrze bez tworzenia silnego przeciągu na wysokości ptaków.
• Mokry placek należy wybrać wraz z wilgotnym spodem, ponieważ sucha skorupa na górze bywa myląca.
• Po lokalnej wymianie ściółki sprawdź ponownie poidło smoczkowe, aby nowa warstwa nie zamokła po kilku godzinach.
• Problemy z muchami w kurniku częściej narastają tam, gdzie wilgoć i materiał organiczny zalegają przez wiele dni.

Przydatne zasady ustawienia sprzętu znajdziesz także w materiale wyposażenie kurnika na start, a temat specyfiki większych ptaków rozwija poradnik ściółka dla indyków.

Kiedy dosypywać lub wymieniać ściółkę?

Ściółkę w kurniku dosypuje się po usunięciu lokalnych zabrudzeń, a wymienia wtedy, gdy trwałe zbrylenia, wilgotne strefy i zapach amoniaku obejmują większą część podłoża lub nie ustępują po naprawie przyczyny. Harmonogram sanitarny gospodarstwa oraz zalecenia Inspekcji Weterynaryjnej są ważniejsze niż sztywny kalendarz.

Kiedy wystarczy dosypanie świeżego materiału?

Dosypanie wystarcza wtedy, gdy problem jest mały, podłoże pod spodem pozostaje suche, a źródło wilgoci zostało już usunięte. Najpierw wybierz zanieczyszczoną część, dopiero potem rozłóż świeżą słomę lub wióry.

Przykład: pojedyncze rozlanie wody po myciu poidła nie wymaga opróżnienia całego kurnika. Usuń mokry obszar z zapasem, wysusz posadzkę, sprawdź zawór i uzupełnij materiał do poziomu sąsiedniej warstwy. To daje lepszy efekt niż zasypywanie kałuży.

Kiedy wymienić ściółkę w całości?

Całą ściółkę wymień po zakończeniu cyklu utrzymania, przed planowanym myciem i dezynfekcją lub wcześniej, jeśli stan warstwy stale pogarsza higienę mimo naprawy poideł i wentylacji. Decyzję podejmuj po ocenie zapachu, wilgotności, zbryleń, obecności much i czystości stada.

Wymiana ściółki nie leczy samodzielnie problemów zdrowotnych ptaków. Gdy zauważysz duszność, nasilone podrażnienie oczu, biegunkę, nagłe spadki pobrania paszy albo zwiększoną śmiertelność, treść nie zastępuje konsultacji z lekarzem weterynarii. Lekarz oceni stado, a ty równolegle poprawisz warunki utrzymania.

• Całkowita wymiana jest wskazana przed dokładnym myciem budynku po zakończonym cyklu produkcyjnym.
• Trwały zapach amoniaku po lokalnym czyszczeniu wymaga sprawdzenia większego obszaru ściółki i instalacji wentylacyjnej.
• Duża liczba much w kurniku wymaga usunięcia wilgotnych miejsc oraz działania zgodnego z planem higienicznym gospodarstwa.
• Ściółka z pleśnią, silnym zanieczyszczeniem lub nieustalonym źródłem skażenia nie nadaje się do dalszego użytkowania.
• Przed wpuszczeniem kolejnego stada budynek powinien przejść zaplanowane czyszczenie, osuszenie i przygotowanie zgodne z zasadami bioasekuracji.

Profilaktykę owadów omawia szerzej poradnik zwalczanie much w kurniku.

Co zrobić ze zużytą ściółką po czyszczeniu kurnika?

Zużytą ściółkę należy zabezpieczyć i zagospodarować zgodnie z lokalnymi wymaganiami dotyczącymi nawozów, ochrony wód oraz wytycznymi właściwej gminy i Inspekcji Weterynaryjnej. Nie składowaj jej przypadkowo przy studni, rowie melioracyjnym ani przy wejściu do kurnika, ponieważ zwiększa to ryzyko zanieczyszczeń i narusza zasady bioasekuracji.

Jak bezpiecznie wynieść i przechować zużytą ściółkę?

Najpierw wynieś zużytą ściółkę wyznaczoną drogą roboczą, a następnie oczyść sprzęt i zmień obuwie przed wejściem do czystej strefy. Ograniczenie ruchu między brudną a czystą częścią gospodarstwa jest praktycznym elementem bioasekuracji wskazywanym przez Główny Inspektorat Weterynarii.

Nie ma jednego sposobu magazynowania właściwego dla każdej posesji. Lokalne ograniczenia mogą zależeć od położenia gospodarstwa, rodzaju gruntu i ochrony wód. Przed wykorzystaniem materiału jako nawozu sprawdź aktualne wymogi w gminie, u doradcy rolniczego albo we właściwej Inspekcji Weterynaryjnej.

Czy zużyta ściółka nadaje się na nawóz?

Tak, zużyta ściółka może być materiałem nawozowym, ale sposób jej użycia musi uwzględniać lokalne przepisy, termin aplikacji oraz ochronę gleby i wód. Nie stosuj jej automatycznie bezpośrednio pod każdą uprawę ani nie traktuj jako odpadu, który można rozsypać w dowolnym miejscu.

• Miejsce składowania powinno ograniczać spływ odcieków do studni, rowów i cieków wodnych.
• Sprzęt użyty do wywozu ściółki wymaga oczyszczenia przed ponownym użyciem w czystej strefie gospodarstwa.
• Plan zagospodarowania powinien uwzględniać lokalne warunki glebowe oraz aktualne wymagania administracyjne.
• Materiał z podejrzeniem choroby w stadzie wymaga postępowania ustalonego z lekarzem weterynarii i właściwymi służbami.

Jakich błędów unikać przy ściółce głębokiej?

Najczęstsze błędy przy ściółce głębokiej to przykrywanie mokrych placków nową warstwą, ignorowanie kapania z poideł oraz ocenianie higieny wyłącznie po wyglądzie powierzchni. Dyrektywa 98/58/WE, EFSA i Inspekcja Weterynaryjna przypominają w różnych rolach o znaczeniu warunków chowu, dlatego kontrola musi obejmować podłoże, powietrze i zachowanie ptaków.

Dlaczego sama wymiana materiału nie rozwiązuje problemu?

Sama wymiana materiału nie rozwiązuje problemu, jeśli przyczyna wilgoci nadal działa, na przykład kapie poidło smoczkowe lub wentylacja nie usuwa pary wodnej. Nowa ściółka zamoknie wtedy równie szybko jak poprzednia.

Regularnie obserwuję ten schemat w przydomowych kurnikach: właściciel kupuje kolejne bele słomy, lecz nie sprawdza poziomu poidła. Najpierw napraw sprzęt, potem usuń mokrą część i dopiero wtedy odbuduj warstwę. Kolejność ma znaczenie.

Czy mocny zapach można przykryć świeżą ściółką?

Nie, mocnego zapachu amoniaku nie należy przykrywać świeżą ściółką, ponieważ problem pozostaje w wilgotnym materiale i w mikroklimacie budynku. Konieczne jest usunięcie źródła, kontrola wentylacji oraz ocena stanu ptaków.

• Nie używaj materiału z pleśnią tylko dlatego, że zewnętrzna część beli wygląda na suchą.
• Nie ustawiaj otwartych poideł bez zabezpieczenia strefy, jeśli ptaki regularnie rozlewają wodę na podłoże.
• Nie dopuszczaj do długiego zalegania mokrej ściółki, ponieważ zwiększa to ryzyko much i pogorszenia higieny.
• Nie wprowadzaj silnie pachnących środków maskujących zamiast usuwania źródła amoniaku.
• Nie odkładaj konsultacji weterynaryjnej, gdy stan stada wskazuje na problem wykraczający poza zwykłą korektę podłoża.

Najczęściej zadawane pytania

Czy słoma jest dobra do kurnika?

Tak, jeśli jest sucha, czysta i wolna od pleśni. Najlepiej sprawdza się słoma pocięta lub dobrze rozdrobniona, ponieważ łatwiej ją rozłożyć i miejscowo uzupełniać. Jej przydatność zależy również od wentylacji oraz kontroli wilgoci przy poidłach.

Czy można używać trocin?

Można używać trocin o znanym pochodzeniu, wykonanych z czystego, nieimpregnowanego drewna i o ograniczonym pyleniu. Unikaj odpadów z płyt meblowych, drewna malowanego oraz materiału wilgotnego. Przy bardzo drobnej frakcji lepszym wyborem bywają grubsze wióry.

Jak poznać, że ściółka jest za mokra?

Mokra ściółka jest ciemniejsza, lepka, zbita i często ma wyraźny zapach amoniaku. Alarmujące są też mokre strefy pod poidłami oraz brudne pióra na brzuchu ptaków. Usuń wilgotny fragment i ustal, czy przyczyną jest wyciek, wentylacja, przeciek dachu czy zbyt duża obsada.

Jak często wymieniać ściółkę?

Nie ma jednego terminu właściwego dla każdego kurnika. Wymianę planuje się według stanu ściółki, systemu utrzymania, obsady i programu sanitarnego. Pełne czyszczenie zwykle wykonuje się między cyklami, a w trakcie chowu reaguje się na lokalne zabrudzenia.

Czy ściółka wpływa na muchy w kurniku?

Tak, wilgotna i zanieczyszczona ściółka może sprzyjać problemowi z muchami. Podstawą jest szybkie usuwanie mokrych miejsc, ograniczenie wycieków z poideł i utrzymanie porządku wokół budynku. Preparaty lub pułapki nie zastąpią suchego podłoża.

Jak długo po dosypaniu obserwować strefę pod poidłem?

Strefę pod poidłem sprawdź ponownie po kilku godzinach i następnego dnia rano. Jeśli nowa warstwa znów jest mokra, problem leży w instalacji albo sposobie picia, a nie w jakości ściółki. Wtedy ustawienie poidła smoczkowego i szczelność zaworów wymagają korekty.

Źródła i literatura

1. EUR-Lex – Dyrektywa Rady 98/58/WE dotycząca ochrony zwierząt hodowlanych, 1998.
2. Główny Inspektorat Weterynarii – informacje i materiały dotyczące bioasekuracji, dostęp: lipiec 2026.
3. EFSA – Animal welfare, dostęp: lipiec 2026.
4. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi – informacje dla gospodarstw rolnych, dostęp: lipiec 2026.

Przeczytaj również

• Woda dla kaczek – dostęp do kąpieli, poidła i utrzymanie higieny
• Zdalne zarządzanie kurnikiem – aplikacje, sterowniki i analiza danych produkcyjnych
• Ściółka dla indyków – jaki materiał wybrać i jak utrzymać go w suchości

Anna Zając

Od kilkunastu lat doradza hodowcom drobiu — od przydomowych kurników po małe fermy. Pisze o żywieniu, zdrowiu i dobrostanie ptaków prostym, praktycznym językiem.